Naar boven

500 moppen uit ’t Pallieterke

Art.nr: 309809
Op 17 mei 1945 rolde het eerste nummer van het satirische weekblad ’t Pallieterke van de drukpersen. In de beginjaren kenmerkte ’t Pallieterke zich o.a. door de moppenrubriek en door het geb ...Lees hieronder verder.
Levertijd:
Op werkdagen voor 17:00 uur besteld, 1 tot 2 werkdagen levertijd • Met uw aankoop steunt u de lokale economie
Deel dit artikel

Specificaties

Auteur: P. Vinck
Uitgever: Uitgeverij Polemos
ISBN: 9789493005112
Taal: Nederlands
Boekvorm: Paperback / softback
Aantal pagina's: 106
Boeksoort: Algemeen
Druk: 1
Verschijningsdatum: 30-03-2020
EanCode: 9789493005112

Omschrijving

Op 17 mei 1945 rolde het eerste nummer van het satirische weekblad ’t Pallieterke van de drukpersen. In de beginjaren kenmerkte ’t Pallieterke zich o.a. door de moppenrubriek en door het gebruik van cartoons. Bekende cartoonisten waren o.a. Jef Nys (de geestelijke vader van Jommeke) en Sinjoorke (alias voor Willy Mertens). De moppenrubriek was echt legendarisch. Ergens in 1955 verscheen een bundeling van 500 moppen uit ’t Pallieterke met een ‘bloemlezing’ van de moppen die in het blad verschenen zijn in de periode ’45 tot ‘55. Hoofdredacteur Bruno De Winter maakte de uitgave van het boekje niet meer mee, want hij overleed op 30 mei 1955. Zijn opvolger Jan Nuyts gaf alsnog zijn zegen aan de uitgave van het boekje. De 75ste verjaardag van weekblad ’t Pallieterke is een mooie aanleiding om het moppenboekje opnieuw uit te geven. Er werd bij deze herdruk niet geraakt aan de toenmalige spelling en vormgeving. Wel wordt meteen duidelijk dat humor vergankelijk is. Wat 70 jaar geleden grappig was, is dat vandaag al een stuk minder. Sommige moppen hebben ondertussen een lange baard, maar net daarom is dit boekje een mooi tijdsdocument: het is het beste bewijs dat ook humor met de jaren verandert. Vandaag de dag is de klassieke ‘mop’ verdwenen, nu wordt gelachen met bewerkte foto’s met grappige tekstballonnen. En nog een fenomeen van de laatste jaren: de internetmeme. ’t Pallieterke verloochent zijn oorsprong niet en blijft eigenzinnig timmeren aan de weg, vrij en vrank, en “met een hart voor Vlaanderen”.